Hoe het allemaal begon Waarom, wanneer, en hoe?

Reizen is iets waarin we altijd geïnteresseerd zijn geweest. Onze boekenkast staat vol met reisverhalen, atlassen, reisgidsen en ander wereldverbredend materiaal en uiteraard hebben we zelf een groot aantal reizen gemaakt.

Tijd was echter altijd een beperkende factor. Dat krijg je nou eenmaal met een eigen bedrijf, kinderen en huisdieren. Uitstapjes mochten dan ook nooit te lang duren. Een voor ons ideale oplossing bestond dan ook uit het halen van een vliegbrevet en zelf een eigen vliegtuig te bouwen. Hiermee konden we goedkoop (minder brandstofverbruik dan een auto!), snel, en daardoor vaak korte reizen maken. Rugzakjes achterin, geschikt vliegveldje zoeken (liefst een grasveld), tentje opzetten naast het vliegtuig, en de natuur verkennen. Ietwat onconventioneel, maar des te leuker.

Kamperen met ons zelfbouwvliegtuig
Kamperen met ons zelfbouwvliegtuig
©
Lunde, Norway
Koken naast ons zelfgebouwde vliegtuig, de PH-DIY

Als reisbestemmingen waren bij ons eilanden favoriet: tal van eilanden in Scandinavië, de Noordzee en de Middenlandse zee hebben we aangedaan. Eilanden zijn voor niet-vliegers net wat minder goed bereikbaar en je vindt er vaak kleine leuke vliegveldjes pal aan de kust. En we zijn nou eenmaal dol op alles dat met water te maken heeft. Het waren eigenlijk altijd plekken die niet alleen per vliegtuig maar ook goed per boot bereikbaar zijn...

Helaas kun je met zo'n klein vliegtuigje niet echt veel verder komen dan Europa. Nadat we om de Noordkaap hadden gevlogen wilden we nog verder weg, maar de actieradius maakt het noodzakelijk om vaak tussenstops te maken. Verder naar het noorden ging niet meer. Verder naar het westen dan de UK kan ook niet. Het zuiden dan? Afrika bleek lastig: vooral in het noorden allemaal landen waar je eigenlijk liever niet heen wilt. Bijtanken in Libië? Nou nee, laat maar. Dan blijft het oosten over. In Rusland willen ze je niet hebben. Meer zuid-oostelijk dan? Een tussenstop maken in Syrië? Of Afghanistan? Iran? Ook allemaal niet zo aantrekkelijk. Daarbij komt dat hoewel ons vliegtuig superzuinig is (zuiniger dan een auto) dat het op zo'n wereldreis toch wel gaat optellen allemaal, en brandstof gebruiken is iets dat ons steeds meer is gaan tegenstaan.

Vliegen rond de noordkaap
Vliegen rond de noordkaap
©
Noordkaap, Norway (Bekijk op de kaart)
Dit is het meest Noordelijke punt van Europa. De foto is gemaakt vanuit ons zelfgebouwde vliegtuig om middernacht, met de middernachtzon pal in het noorden.

Op een dag waarop mijn puberzoon zich weer eens onderuitgezakt op de bank met zijn mobieltje zat te vervelen kon ik het niet laten om maar weer eens te preken over al die nuttige dingen die je kan doen waaraan je je hele leven iets hebt. "Ga je vaarbewijs halen of zoiets!" Het was eruit voor ik er erg in had. Een vaarbewijs halen was iets dat ik al geruime tijd zelf op mijn verlanglijstje had staan, iets dat recent in urgentie was gestegen nadat we op een Kroatisch eiland een boot wilden huren en hem niet meekregen omdat we geen vaarbewijs hadden. Na deze uitleg kwam uiteraard de vraag waarom ik dan zelf nog niet aan aan het halen van mijn vaarbewijs was begonnen. Vervelende vraag, waarop het antwoord eigenlijk alleen maar kon zijn: "goed dan, zullen we ons dan allebei inschrijven voor het examen?" Ilona haakte ook direct aan, waarna we met zijn drieën geen van allen in een positie verkeerden om er nog zonder gezichtsverlies onderuit te kunnen komen. Erg moeilijk kon het niet zijn, dus schreven we ons in voor het examen precies een maand later. En oh, krijg je korting als je Vaarbewijs I en II tegelijk doet? Dan doen we dat!

De vaarbewijzen hebben we gehaald, ondanks het feit dat de stof wat tegenviel. Met name al die lichten, boeien, en andere niet beredeneerbare zaken waren lastig, en ronduit vervelend was het dat je allerlei regels moest leren voor bepaalde kanalen waar we absoluut nooit zouden gaan willen varen. Maar we hadden het gehaald en om het te vieren gingen we, geheel vrijblijvend, naar de Hiswa. Ilona had een dag uitgezocht waarop er lezingen werden gehouden door mensen die een wereldreis hadden gemaakt per zeilboot. Eigenlijk wisten we al dat zoiets leuk was; onze boekenkast stond immers al vol met boeken van wereldreizen per zeilboot. Maar na de lezingen, gezellig nog even na te blijven praten, en met een gesigneerd boek van Ben Rutte naar huis waarin hij voor ons had geschreven "Wegwezen!", begon het wel erg te kriebelen.

"Wegwezen!"
&quote;Wegwezen!&quote;
"Dat nemen ze je nooit meer af", geschreven en gesigneerd door Ben Rutte.

Kort daarop maakte mijn zoon een belangrijke beslissing: Hij zou niet naar de universiteit in Delft gaan maar naar Groningen. En Groningen is dicht bij huis... zo dicht bij huis dat hij eigenlijk niet op kamers zou hoeven. Dat wil zeggen, niet op kamers in Groningen... Maar misschien kon hij wel "op kamers" in ons eigen huis, zodat wij wegkonden? Een gedurfd plan begon te ontstaan.

Onze situatie was rijp voor een drastische beslissing:

  • Met het spoedig bereiken van de leeftijd van 50 jaar in het vooruitzicht, het uitvliegen van de kinderen, ga je toch weer eens nadenken over hoe je nou verder wilt in je leven. Het gevoel onstond dat het tijd was voor verandering.
  • Het afgelopen jaar hadden we te maken gehad met wat sterfgevallen, zaken die je fijntjes wijzen op de eindigheid van je eigen bestaan, en dat je dingen die je ooit nog eens wilde doen niet eindeloos vooruit moet blijven schuiven.
  • De steeds grimmiger wordende sfeer in de wereldsituatie, de klimaatverandering, het steeds verder verloederen van de natuur; het gaf allemaal een beetje een gevoel van "doe het nu voordat het niet meer hoeft".
  • Het studeren van mijn zoon in Groningen gaf de mogelijkheid om voor enige tijd van huis te gaan, maar ook deze periode was eindig: na het afronden van zijn studie zou hij uiteraard zijn eigen leven elders gaan opbouwen, en er zou een grote kans zijn dat hij voor zijn stage al het huis zou moeten verlaten. Tijd voor uitstel was er dus eigenlijk niet.

Inventarisatie

Willen is één ding, kunnen is wat anders. Het werd tijd voor een inventarisatie van de mogelijkheden.

Bedrijf
We verdienen ons inkomen met het exploiteren van onze webwinkel. Nu is het leuke van een webwinkel dat je deze, eenmaal opgezet en goed geautomatiseerd, met weinig tijd kunt blijven exploiteren. Het enige dat je hoeft te doen is de bestellingen verwerken, hetgeen simpelweg betekent dat je iedere dag wat pakketjes klaar moet zetten voor je transporteur, een karweitje dat je relatief gemakkelijk kunt uitbesteden. Het meeste kun je beheren via internet, en dat kan eigenlijk vanaf waar dan ook ter wereld.
Varen in Kroatië
Varen in Kroatië
©
Brač, Croatia (Bekijk op de kaart)
Kroatië is slechts 4 uur vliegen vanaf huis. En daarna gingen we varen. Je moet ergens beginnen!
Oppas voor huis, bedrijf en huisdieren
De dieren zullen we enorm gaan missen! Maar we kunnen het zo regelen dat ze ons niet missen en goed verzorgd thuisblijven. Ingrid en Thomas zijn hiervoor onmisbaar en hebben beiden zin om onze afwezigheid op te vangen door er te zijn en het werk en de verzorging over te nemen.
Navigatie
Navigatie zou geen probleem moeten zijn. Navigatie op zee is in principe hetzelfde als navigatie in de lucht en eigenlijk zelfs wat gemakkelijker omdat het maar 2D is in plaats van 3D. Ook de stof voor Vaarbewijs II bleek voor ons relatief gemakkelijk te zijn.
Meteorologie
Dit is een van de zwaardere vakken waarin je voor je vliegbrevet examen in moet doen. Je moet uit ruwe weersgegevens (vergelijkbaar met grib-files) in staat zijn een goede weersvoorspelling te maken. Geen probleem voor ons dus.
Radiocommunicatie
Ooit had ik al eens mijn radiozendamateurvergunning gehaald. Nooit iets mee gedaan eigenlijk, maar nu zou het goed van pas komen. Irritant dat we niet zomaar gebruik mogen maken van de marifoon, temeer omdat we reeds een pittig examen radiotelecommunicatie voor het vliegbrevet hadden afgelegd, iets dat toch wel wat zwaarder is dan het examen voor de scheepvaartcommunicatie. Helemaal irritant is het dat een "gewoon" marifoonexamen je nog steeds niet in staat stelt om een simpele epirb te mogen gebruiken, waarvoor je feitelijk niets anders hoeft te weten dan hoe je een knop moet indrukken. Gelukkig bleek het mogelijk te zijn om een buitenlands SRC examen af te leggen, wat gemakkelijker en goedkoper is dan het afleggen van het officiele Nederlandse traject. Dit bleek binnen een week geregeld te kunnen zijn.
Technische kennis
Als je zelf niet handig bent dan heb je een probleem. Niemand die midden op de oceaan jouw motor komt repareren of je electrische systeem. Gelukkig zijn we reuzehandig en hebben we alle kennis in huis om motoren te reviseren, electronica volledig opnieuw aan te leggen, metaal te bewerken, enzovoorts. Geen probleem dus.
Duiken
Een duikbrevet is naar ons idee een must voor zo'n wereldreis. Het is niet alleen handig om je boot van onderen te kunnen inspecteren en je anker te kunnen klaren, maar als je niet kunt duiken dan zie je maar de helft op je wereldreis, namelijk alleen maar de helft die boven de waterlijn uitsteekt. Maar beiden zijn we gelukkig al in bezit van een duikbrevet dus ook dat kunnen we gelijk afvinken.
Gezondheid
Gelukkig was op dit gebied alles dik in orde. We zouden wellicht wat vaccinaties moeten gaan halen en preventief wat versleten vullingen bij de tandarts moeten laten renoveren, maar dan zouden we er toch wel weer wat jaartjes tegenaan moeten kunnen gaan. Onderweg moeten we wel voorbereid zijn op mogelijke gezondheidsproblemen en daarom doen we nog snel even een EHBO-cursus voor zeevarenden.
Talen
Wat moet je in andere landen gaan beginnen als je niet kunt communiceren? Gelukkig spreken we beiden uitstekend Engels. Frans zat ook in het assortiment. Maar Spaans en Portugees, twee talen die je als wereldreiziger veelvuldig tegenkomt, bezaten we nog niet. We schreven ons dan ook in voor een on-line cursus Spaans.
Zeiljacht
Dit was het meest voor de hand liggende obstakel: Om een wereldreis per zeiljacht te maken heb je natuurlijk een zeiljacht nodig, maar dat hadden we niet. Erger nog, we hadden ons nooit serieus verdiept in de mogelijkheden. Het zou betekenen dat we onszelf in korte tijd zouden moeten bijscholen, veel lezen, nog meer lezen, en niet alleen de verschillen leren kennen tussen de diverse bouwmaterialen, tuigages, zeiltypes, enzovoorts, maar ook voldoende de voor- en de nadelen van al die mogelijkheden teneinde uiteindelijk een onderbouwde keuze te kunnen maken uit het overweldigende aanbod aan zeiljachten.
Zeilervaring
Dit was het tweede voor de hand liggende obstakel, en hierin scoorden we eveneens slecht. Ilona had eens een keer voor ons voor een week een zeilboot gehuurd, waar we zonder enige ervaring mee op de Friesche meren en kanalen waren gaan varen, en dat was verassend goed gegaan. Per slot van rekening is een zeil niet veel anders dan een verticaal staande vleugel, en als vliegtuigbouwer heb je meer dan voldoende aerodynamisch inzicht om te begrijpen hoe je een zeil moet gebruiken om een boot aan te drijven. Volgens de verhuurder hadden we met de door de GPS genoteerde snelheid de echte maximumsnelheid van die boot gehaald, dus dat was nog niet zo'n gekke prestatie. Maar ok, zo'n weekje is leuk maar natuurlijk niet helemaal hetzelfde als het maken van een wereldreis. Aan ons gebrek aan zeilervaring zouden we de komende tijd wat aan moeten gaan werken.
Momo
Momo
©
Tenerife
Momo, zo heette ze toen nog, tijdens de aankoop

Op de praktische zeilervaring en het bezit van een boot na zaten we dus eigenlijk wel goed. Samen met de aanschaf van een boot zou de zeilervaring ook wel komen en eenmaal onderweg zou er tijd zat zijn om de kneepjes goed te leren kennen. Inmiddels was ons namelijk al gebleken dat we niet bepaald de enigen zouden zijn die zonder veel zeilervaring aan een dergelijke onderneming begonnen. Eerlijk gezegd leek het ons lastiger om door het waddengebied te zeilen, met al zijn stromingen, ondiepten, getijden en ander verkeer, dan op veel plekken die we onderweg zouden tegenkomen. En als je als waddenzeiler moet navigeren rond een koraalrif, ben je dan eigenlijk ook niet wat onervaren voor die situatie? Feitelijk was er nu dus nog maar één groot obstakel, en dat was het gemis aan een geschikte boot...

Het zoeken naar een boot

Ondanks ons gebrek aan ervaring kregen we door het lezen van vele verslagen van wereldzeilers toch een aardig beeld van hoe ons schip eruit zou moeten zien. Even snel als dat ons verlanglijstje groeide nam ook het aantal geschikte boten af. Uiteindelijk bleek het aanbod aan geschikte schepen helemaal niet zo groot! We gingen op zoek naar de voor ons ideale boot. En die bleek nog niet zo gemakkelijk te vinden!

Het duurde niet lang voor we ons afvroegen waarom we in Nederland aan het zoeken waren naar een geschikte boot. We wilden een zeiljacht waarmee je een wereldreis kunt maken, niet een bootje waarmee het varen over het IJsselmeer al een spannend avontuur wordt. En gezien het overweldigende aanbod van zeilboten en het relatief zeer geringe aantal "vertrekkers" was het eigenlijk ook niet meer dan logisch dat het leek op het zoeken naar een speld in een hooiberg. Maar waar vind je oceaanwaardige zeiljachten? Natuurlijk op plekken waar veel "vertrekkers" veranderen in "blijvers"!

We hadden al gelezen dat veel vertrekkers nooit meer thuiskomen omdat ze elders hun paradijs hebben ontdekt. Velen blijven in de Caribean hangen, en na het rondkijken op internet bleken er inderdaad veel volledig voor wereldreizen ingerichte zeiljachten te koop te staan in dergelijke gebieden. Door het grote aanbod ook nog eens heel gunstig geprijsd! En waarom zouden we onze wereldreis persé in Nederland moeten aanvangen?

Het duurde niet lang of we vonden de voor ons ideale boot, volledig ingericht voor langdurige reizen, wat niet zo gek was want de verkopers hadden zelf meer dan 10 jaar op deze boot gewoond en de wereld mee rondgevaren. Gek genoeg vonden we de boot bij een Caraibische makelaar terwijl ze op Tenerife in een haven lag. Relatief dichtbij, klaar voor een Atlantische oversteek, en goedkoop te bezichtigen met een low budget vliegmaatschappij. De boot bleek prima in orde, en de vorige eigenaar was ook nog eens zeilinstructeur en wilde ons graag leren zeilen op deze boot. Het duurde niet lang of de koop was gesloten.


Reacties

Naam:
Tekens over:

Respect voor jullie, geniet en leef!
3
0

contact